OSP Pietrzwałd Ochotnicza Straż Pożarna Pietrzwałd

Nie dodano obrazka



   Historia naszej jednostki

Na podstawie posiadanych informacji pierwsza jednostka OSP w Pietrzwałdzie powstała w 1922 r. i przetrwała do zakończenia wojny 1945 r. Następnie w roku 1947 została reaktywowana.

 6 lutego 1947 r. pierwsze organizacyjne zebranie zgromadziło 8 członków. Z tej grupy wyłoniono Zarząd, którego prezesem został druh Wincenty Smogorzewski, Naczelnikiem OSP został druh Stefan Wierzbowski. Była to jednostka powstała z ludności napływowej, głównie z okolicznych wsi terenu Lubawy. W powstałej jednostce brakowało wyposażenia. Remiza strażacka wybudowana w 1922 r., ocalała po okresie wojennym, wyposażona była w sikawkę ręczną bez kół, 1 wąż ssawny, 6 węży tłocznych, 9 toporków, 9 pasów i 9 hełmów. W niedługim czasie sprzęt powiększył się o 2 beczkowozy jednoosiowe o pojemności 200 litrów . Rozpoczęto intensywne szkolenie i w ciągu kilku tygodni OSP mogła stawić skuteczny opór pożarom i innym zagrożeniom wymagającym zorganizowanej akcji.

 Na podstawie dokumentów prowadzonych wówczas przez dha Smogorzewskiego, należy stwierdzić, że członkowie OSP byli bardzo zaangażowani, świadczy o tym obecność na szkoleniach - w 1947 r. wynosiła 97%.

 Sprzęt był prosty i było go niewiele, dlatego większość czasu zbiórki poświęcono na musztrę.

 Podkreślić należy, że w tym czasie panował duży entuzjazm i zaangażowanie społeczeństwa, nie było wówczas biernej obserwacji, na alarm stawiało się całe społeczeństwo ze swoimi narzędziami i beczkowozami. Brak sprzętu i jego prostota pokrywane były masowością i zaangażowaniem miejscowej społeczności dla dobra ogółu. W tym okresie na alarm i pożar biły dzwony kościelne.

W dniu 9 maja 1947 r. powstał w Pietrzwałdzie pożar, który strawił 10 budynków i objął swym zasięgiem początek wsi. od strony Wysokiej Wsi aż do Kościoła. Z uwagi na pokrycia dachowe (słoma) i słaby sprzęt, jednostka i ludność nie były w stanie opanować tego pożaru.

 Komendantem gminnym OSP w tym okresie był Naczelnik OSP Reszki dh. Bronisław Mejka. Ochroną p/pożarową w łatach 1945-1949 kierował instruktor Powiatowy Stanisław Pieczul. On to zabiegał o systematyczne szkolenia, kompletowanie sprzętu gaśniczego, o uzbrojenie i umundurowanie, a także o przydziały sprzętu, który w latach 1947-1949 zaczął napływać w ramach odszkodowań wojennych.

 OSP otrzymała materiał na umundurowanie, dh. Kremski Stanisław był krawcem i jemu zlecono szycie, koszty ponosił każdy z członków OSP. W 1947 r. OSP wyjechała do pożarów 11 razy.

 1948 r.

Jednostka powiększyła swe szeregi o 2 członków, zakupiono umundurowanie wyjściowe, syrenę alarmową, drabinę. Przeprowadzono 9 szkoleń na obiekcie, jednostka brała udział w 14 pożarach.

 1949 r.

Lata powojenne stawiały niezwykle trudne zadania przed organizującą się strażą, ludzie byli nieufni, często krzywdzeni przez grasujących szabrowników. Brakowało koni jako siły pociągowej. W tych czasach strażacy często sami pchali i ciągnęli sikawkę ręczną do pożaru. Wiele trzeba było heroicznego wysiłku aby sprostać tym trudnościom. Walczono z pożarami, które często były powodowane w drodze sabotażu, samowoli, zemsty lub innych zjawisk nie występujących w normalnych warunkach. Po wojnie wybuchy amunicji były zjawiskiem normalnym przy każdym niemal pożarze. Odstraszało to ochotników. Wszyscy pierwsi członkowie OSP zasługują na najwyższe uznanie za tak szybkie postawienie na nogi społecznej ochrony p/pożarowej oraz za zorganizowanie działań obronnych w poszczególnych miejscowościach. Dlatego należałoby jak najprędzej podjąć intensywne działania w celu ocalenia od zapomnienia tego historycznego okresu.

 1950 r.

W 1950 roku Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej uchwalił ustawę o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji. Nałożono na Jednostki Straży Pożarnej działalność prewencyjną. Była to nowa dziedzina wymagająca poszerzenia wiedzy, którą musieli przyswoić sobie pożarnicy, a później całe społeczeństwo. Tematyka zapobiegania pożarowego, była wprowadzona w OSP od momentu ukazania się ustawy: Zostały powołane komisje pożarowo -techniczne i nieetatowi pracownicy nadzorujący sprawy prewencji. Owe komisje zobowiązane zostały do przeprowadzenia kontroli (wiosną, każdego roku) wszystkich posesji pod względem zabezpieczenia p.poż.

 1951 r.

Szeregi OSP powiększyły się o kolejnych członków - było ich w sumie 16. Wyposażenie uzupełniła Drabina Szczerbowskiego. W ciągu roku przeprowadzono 17 szkoleń, na których ćwiczono musztrę, rozwijanie linii oraz rozstawianie drabiny. Jednostka brała udział w 11 pożarach.

 1957 r.

Władze powiatowe przekazały jednostce samochód typu Dodża i motopompę dl-400 wraz z podstawowym wyposażeniem.

 1964 r.

Jednostka otrzymała nową motopompę o większej wydajności typu Leopolia M800. Jednostka liczyła 27 członków. 19 kwietnia 1964 OSP brała udział w Rejonowych Zawodach OSP w Bałcynach, gdzie zdobyła III miejsce.

 1965 r.

W roku tym następuje wymiana samochodu. Jednostka otrzymała samochód Star 20 skrzyniowy. W roku tym została podjęta inicjatywa budowy nowej remizy strażackiej, która służy jednostce do dziś. Samochód służył w tym okresie do transportu materiałów budowlanych przy budowie remizy. Strażacy w czynie społecznym rozebrali starą remizę w celu pozyskania materiału na budowę nowej.

 1968 r.

Wybudowano basen p.poż, który służy do czerpania wody w czasie zagrożenia pożarowego do dnia dzisiejszego.

 1971 r.

W roku tym dokonano zakupu 8 kompletów odzieży ochronnej.

 1972 r.

Wybudowano suszarnię węży na której została zamontowana syrena alarmowa. Dokonano zakupu umundurowania. Jednostka uzyskała stopień dobry w ocenie całokształtu pracy i porządku.

 Lata 1975-1990

Strażacy uczestniczyli setki razy w gaszeniu pożarów, brali udział w likwidowaniu klęsk żywiołowych. Przez ten czas trwało ciągłe unowocześnianie tej prężnie działającej jednostki. OSP posiadała wysoki poziom wyszkolenia, odnosiła sukcesy w zawodach sportowych.

 1995 r.

19 maja Komendant Główny PSP włączył jednostkę OSP do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Jednostka brała czynny udział w zawodach czego efektem są zdobyte liczne dyplomy. W maju tego roku powołano Drużynę Młodzieżową w składzie 7 członków.

 1997 r.

Jednostka obchodzi jubileusz 50-lecia OSP, który rozpoczęto uroczystą Mszą Świętą. W czasie uroczystości strażacy zostali odznaczeni medalami za wkład pracy dla ochrony p/pożarowej, rozwój OSP oraz działalność kulturalno- gospodarczą Jednostka została odznaczona Srebrnym Medalem za zasługi dla pożarnictwa. Po wręczeniu odznaczeń z programem artystycznym wystąpiły dzieci z przedszkola i SP w Pietrzwałdzie, odbyły się zawody sportowo- pożarnicze. Uroczystość została zakończona zabawą ludową.

 2001 r.

W m-cu lutym dokonano rejestracji jednostki w Sądzie Wojewódzkim. Jesienią na posiedzeniu zarządu podjęto uchwałę o ufundowaniu sztandaru dla jednostki. Z otrzymanych przez jednostkę funduszy z KSRG dokonano zakupu pompy pływającej oraz apteczki ratownictwa drogowego.

 2002 r.

Przyjęto na stan nowy sprzęt: pompa spalinowa, zestaw narzędzi hydraulicznych Holmatro,oraz ogrzewanie Webasto do karosowanego pojazdu. W tym roku został przekazany jednostce sztandar.

 2003 r.

Przyjęto nowy sprzęt na stan : Samochód star 266 po karosażu, ubrania bojowe - 6 szt., buty rybackie - I szt., Kominiarka - 6 szt. Jednostka brała udział w działaniach ratowniczych 25 razy.

 2004 r.

Stan członków OSP - 46, wyjazdy ogółem 23. Jednostka uczestniczyła w zawodach pożarniczych na szczeblu gminnym. Członkowie OSP brali udział w licznych szkoleniach: obsługi sprzętu, pilarzy, medycznym, ruchu drogowego.

 

 

Najcześciej czytane na naszej stronie